Bye bye WordPress: waarom ik na al die jaren ben verhuisd

Je merkt het misschien niet direct, maar je leest dit op een nieuwe plek. Dit is de eerste blog op martijnverheij.nl die niet in WordPress is geschreven. Eerlijk gezegd voelt dat afscheid groter dan ik had verwacht.

Van simpel naar steeds complexer

Jaren geleden, toen ik begon met bloggen, heb ik verschillende platformen gebruikt. Welke precies weet ik niet eens meer. De lijn was wel duidelijk: van relatief simpel naar steeds complexere varianten.

Uiteindelijk bleef ik plakken bij WordPress, jarenlang. In de beginjaren kon er een hoop "gratis", en dat was precies wat ik zocht. Ik ben er regelmatig mee verhuisd tussen hostingproviders en heb websites in elkaar geschoven en weer uit elkaar gehaald. Ik kan het zo gek niet verzinnen.

Het mooie was dat het aan de achterkant simpel te bedienen was. Blogs uit andere platforms en tools binnenhalen ging prima. WordPress was gewoon een powerhouse.

Waar het begon te knellen

De laatste jaren veranderde dat beeld. WordPress werd voor mij kostbaarder, maar ook kwetsbaarder.

Het werd kostbaarder omdat steeds meer van wat ik nodig had achter betaalde add-ons zat. Het werd kwetsbaarder omdat je het bijna iedere week moet patchen. Een deel kun je automatisch laten doen, maar dat betekent ook dat er wel eens iets stukgaat, meestal net op het moment dat je er geen tijd voor hebt.

En dan het rare: voor een simpel blog zoals dit heb je tegenwoordig al behoorlijk wat verstand nodig van PHP en HTML. Dat klinkt misschien overdreven, maar wie weleens een pluginconflict heeft opgelost, weet wat ik bedoel. Ik wilde schrijven, geen website onderhouden.

Wat ik eigenlijk zocht

Mijn wensenlijst was kort: simpel, doen wat het moet doen, en makkelijk in gebruik.

Onderweg heb ik het een en ander geprobeerd. Een statische sitegenerator zoals Hugo klonk aantrekkelijk, want er is weinig om aan te vallen. In de praktijk vond ik het te omslachtig. Substack viel af omdat ik geen nieuwsbrief wil. Ik wil gewoon een blog.

Uiteindelijk kwam ik uit bij Ghost. Het is een platform dat vooral om schrijven draait. Je opent de editor, je typt, je publiceert. Meer hoeft het voor mij niet te zijn.

Zelf hosten: meer werk, meer grip

Ik host het helemaal zelf, op een eigen server. Tuurlijk moet je die ook onderhouden. Maar ik bepaal zelf wat erop draait, hoe het beveiligd is en welke diensten ik aanbied. Die flexibiliteit is me meer waard dan het gemak van een kant-en-klaar pakket waar ik geen invloed op heb.

Wat je hier niet vindt: abonnementen, betaalmuren of een verplicht account. Je kunt gewoon lezen, en dat is precies de bedoeling.

Een kleiner huis

Het voelt een beetje als verhuizen naar een kleiner huis. Er zijn minder kamers en er is minder onderhoud, en alles staat waar je het verwacht. Voor iemand die graag over digitaal minimalisme schrijft, werd het eigenlijk tijd dat mijn eigen website daar ook naar ging leven.

Het betekent ook dat er hier en daar nog iets kan schuren. Zie je een kapotte link, een afbeelding die mist of een oude post die er vreemd uitziet? Laat het me weten, dan pak ik het op.

En jij? Op welk platform blog of werk jij, en blijf je erbij omdat het echt het beste past, of vooral uit gewoonte?